Κάθε λίστα συσκευασίας για ένα εθνικό πάρκο με παιδιά αναφέρει τα ίδια δύο πράγματα σχετικά με το σήμα. Κατεβάστε τον χάρτη εκτός σύνδεσης. Κατεβάστε μερικά podcast. Και τα δύο είναι σωστά, αλλά κανένα δεν βοηθάει στις επτά το βράδυ, όταν ο χάρτης έχει κάνει τη δουλειά του, το podcast έχει τελειώσει, τα παιδιά έχουν καθίσει στο κάθισμα του αυτοκινήτου για δύο ώρες και ακόμα δεν υπάρχει τρόπος να αναζητήσετε τίποτα. Το κενό στις συμβουλές για το πάρκο δεν είναι η πλοήγηση. Είναι οι ώρες συντροφιάς που πρέπει να προσφέρετε εσείς, και αυτός είναι ένας οδηγός για το πώς να τις γεμίσετε, με το MileSmile να αναλαμβάνει το κομμάτι όπου κάποιος πρέπει να συνεχίσει να κάνει τις ερωτήσεις.
Πού χάνεται πραγματικά το σήμα
Τα πάρκα χάνουν την κάλυψη σε προβλέψιμα σημεία, και το να τα γνωρίζετε σημαίνει ότι μπορείτε να προετοιμαστείτε για αυτά αντί να εκπλαγείτε.
Τα φαράγγια και οι κοιλάδες είναι τα προφανή, επειδή ο βράχος βρίσκεται ανάμεσα σε εσάς και τα πάντα. Το πυκνό δάσος εξασθενεί πολύ το σήμα. Οι μακριές οδικές προσβάσεις στα πάρκα συχνά δεν έχουν καθόλου σήμα σε όλο τους το μήκος, καθώς δεν ζει κανείς κατά μήκος τους για να χτιστεί ένας ιστός. Οι κατασκηνώσεις συχνά τοποθετούνται ακριβώς εκεί που το σήμα δεν μπορεί να φτάσει, κάτι που είναι μέρος του γιατί είναι ευχάριστες. Και ο χώρος στάθμευσης του κέντρου επισκεπτών συνήθως έχει μία αδύναμη μπάρα που μοιράζονται όλοι στο πάρκινγκ, η οποία συμπεριφέρεται χειρότερα από το να μην υπήρχε καθόλου σήμα, επειδή τα πάντα προσπαθούν και τα πάντα λήγουν.
Το μοτίβο που αξίζει να εσωτερικεύσετε: έχετε κάλυψη στην πόλη της εισόδου και στην πύλη, και μετά θα πρέπει να υποθέσετε ότι δεν έχετε καθόλου μέχρι να βγείτε ξανά.
Οι τρεις νεκρές ζώνες που έχουν σημασία με τα παιδιά
Η διαδρομή προς τα μέσα
Αυτή είναι η μεγαλύτερη και η λιγότερο προγραμματισμένη. Ο δρόμος πρόσβασης σε ένα μεγάλο πάρκο μπορεί να διαρκέσει μία ώρα ή περισσότερο από την τελευταία πόλη, και είναι σχεδόν όλος δέντρα, στροφές και θέα. Οι ενήλικες το βρίσκουν ξεκούραστο. Ένα εξάχρονο το βρίσκει πανομοιότυπο με κάθε άλλο κομμάτι δρόμου, μόνο με περισσότερες στροφές.
Η ουρά του λεωφορείου και ο χώρος στάθμευσης στην αρχή του μονοπατιού
Είκοσι με σαράντα λεπτά αναμονής, συνήθως στον ήλιο, συνήθως αφού όλοι έχουν ήδη καθίσει. Κανείς δεν σχεδιάζει τίποτα για αυτό το διάστημα και είναι αυτό που προκαλεί τον πρώτο πραγματικό καβγά της ημέρας.
Το βράδυ
Το δείπνο έχει τελειώσει, δεν έχει σκοτεινιάσει αρκετά για ύπνο, δεν υπάρχει οθόνη που να αξίζει να κοιτάξεις και οι ενήλικες είναι κουρασμένοι με έναν τρόπο που τα παιδιά δεν είναι. Αυτό είναι το διάστημα όπου μια οικογένεια είτε έχει κάτι να κάνει μαζί είτε χωρίζεται σε άτομα που περιμένουν την ώρα του ύπνου.
Τι να φορτώσετε πριν την πύλη
Κάντε όλα αυτά στο wifi της πόλης, όχι στον δρόμο πρόσβασης, όπου το σήμα ήδη χάνεται.
- Η εφαρμογή και ο χάρτης του πάρκου. Τα περισσότερα μεγάλα πάρκα δημοσιεύουν μία, και ο χάρτης της εκτός σύνδεσης είναι καλύτερος από μια γενική εφαρμογή χάρτη επειδή έχει τα μονοπάτια, τις στάσεις των λεωφορείων και τις τουαλέτες.
- Ένας γενικός χάρτης εκτός σύνδεσης της περιοχής. Για την επιστροφή και για την πόλη που θα θέλετε να δειπνήσετε.
- Μουσική, και ένα μεγάλο πράγμα. Ένα άλμπουμ ανά άτομο και μια σειρά ηχητικών βιβλίων ή podcast που διαρκεί περισσότερο από μία ώρα.
- Μία ταινία ανά παιδί. Όχι για το πάρκο. Για την επιστροφή στο σπίτι στο σκοτάδι, όταν όλα τα άλλα έχουν χρησιμοποιηθεί.
- Ερωτήσεις και η φωνή τους. Αν φέρνετε ένα παιχνίδι συζήτησης, αυτό είναι το κομμάτι που πρέπει να κατεβεί, όχι απλώς να εγκατασταθεί.
Το τελευταίο είναι αυτό που οι άνθρωποι παραλείπουν, επειδή ένα παιχνίδι συζήτησης μοιάζει να μην χρειάζεται τίποτα. Χρειάζεται. Ένα παιχνίδι που σας γράφει μια νέα ερώτηση ζητάει από έναν διακομιστή να την παράσχει, και ο διακομιστής δεν είναι προσβάσιμος από το βάθος ενός φαραγγιού.
Οι ώρες στο αυτοκίνητο που κανείς δεν προγραμματίζει
Αθροίστε ειλικρινά μια μέρα στο πάρκο και ένα εκπληκτικό μέρος της περνιέται στο αυτοκίνητο. Η διαδρομή προς τα μέσα, η διαδρομή μεταξύ της αρχής του μονοπατιού και του σημείου θέας, η διαδρομή προς το κάμπινγκ, η διαδρομή επιστροφής για προμήθειες επειδή ξεχάσατε κάτι. Αυτές οι ώρες έχουν ένα σχήμα που οι περισσότερες δραστηριότητες δεν ταιριάζουν: όλοι είναι δεμένοι, κοιτάζουν μπροστά, δεν μπορούν να κρατήσουν τίποτα για πολύ, και το άτομο που ξέρει τα περισσότερα για την ψυχαγωγία αυτής της συγκεκριμένης ομάδας οδηγεί.
Αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα για το οποίο δημιουργήθηκε η Λειτουργία Αυτοκινήτου του MileSmile. Η εφαρμογή διαβάζει μια ερώτηση δυνατά, όλοι απαντούν, και ο οδηγός προχωρά στην επόμενη με τα κουμπιά που βρίσκονται ήδη στο τιμόνι. Κανείς δεν κρατάει τηλέφωνο, κανείς δεν κοιτάζει κάτω, και ο οδηγός είναι παίκτης αντί για απλή οικοδεσπότης.
Για να λειτουργήσει αυτό σε ένα πάρκο, πρέπει να το κατεβάσετε πρώτα. Στην εφαρμογή ορίζετε ένα θέμα ή μια τράπουλα σε ήχο, το οποίο αποθηκεύει τόσο τις ερωτήσεις όσο και την ηχογραφημένη φωνή στο τηλέφωνο. Μετά από αυτό, η Λειτουργία Αυτοκινήτου συνεχίζει σε όλο τον δρόμο πρόσβασης με το τηλέφωνο σε λειτουργία πτήσης αν θέλετε. Η ρύθμιση σε κείμενο αντί για ήχο αποθηκεύει μόνο τις ερωτήσεις, κάτι που είναι ελαφρύτερο και μια χαρά για έναν επιβάτη που τις διαβάζει δυνατά.
Πόσα να φέρετε
Για τα δικά σας θέματα, η εφαρμογή κρατάει έτοιμες μεταξύ 20 και 100 ερωτήσεων, ρυθμιζόμενες ανά δεκάδες. Είκοσι είναι αρκετές για τη διαδρομή στο σχολείο. Για ένα Σαββατοκύριακο στο πάρκο, ανεβάστε τον αριθμό κοντά στο μέγιστο, γιατί το νόημα είναι ότι δεν μπορείτε να τον ανανεώσετε μόλις μπείτε μέσα. Οι έτοιμες τράπουλες κατεβαίνουν ολόκληρες, και μπορείτε να κρατήσετε έως και 25 από αυτές στο τηλέφωνο ταυτόχρονα, οπότε μερικά πακέτα επιλεγμένα για τις ηλικίες στο αυτοκίνητό σας καλύπτουν ένα μεγάλο ταξίδι.
Ο ήχος καταλαμβάνει τον περισσότερο χώρο. Όπου είναι δυνατόν, η εφαρμογή σας λέει περίπου πόσο μεγάλο είναι το αρχείο λήψης πριν ξεκινήσει, και οι Ρυθμίσεις έχουν μια σειρά που δείχνει περίπου τι χρησιμοποιεί ο κατεβασμένος ήχος αυτή τη στιγμή, το οποίο αφαιρεί τα πάντα μόλις επιβεβαιώσετε. Η αφαίρεση του ήχου διατηρεί τις ερωτήσεις, κάτι που είναι αυτό που θέλετε όταν ελευθερώνετε χώρο για φωτογραφίες την τρίτη μέρα.
Παίζοντας με μια ομάδα μικτής ηλικίας
Το πιο δύσκολο πράγμα στα ταξίδια σε πάρκα είναι η διαφορά ηλικίας. Ένα τετράχρονο, ένα εννιάχρονο, δύο ενήλικες και ένας παππούς δεν μοιράζονται ένα παιχνίδι.
Δύο πράγματα βοηθούν. Πρώτον, επιλέξτε ερωτήσεις που δεν έχουν λάθος απάντηση, ώστε κανείς να μην χάνει. Το Unpack It ζητάει από την ομάδα να μιλήσει για κάτι που μόλις κάνατε όλοι, το οποίο σε μια μέρα στο πάρκο σημαίνει το μονοπάτι που μόλις περπατήσατε, και ένα τετράχρονο είναι εξίσου ικανό να απαντήσει σε αυτό όσο οποιοσδήποτε άλλος. Δεύτερον, χρησιμοποιήστε ένα παιχνίδι όπου το να κάνεις λάθος είναι αστείο παρά ντροπιαστικό. Το What Would I Say? ζητάει από όλους να μαντέψουν πώς θα απαντούσε ένα άτομο, οπότε το παιδί που μαντεύει σωστά τον παππού του κερδίζει κάτι καλύτερο από έναν πόντο.
Το Quick Quiz και το Fact or Fiction είναι αυτά που πρέπει να κρατήσετε για όταν η ομάδα έχει ενέργεια. Έχουν σωστές απαντήσεις, κάτι που είναι συναρπαστικό όταν όλοι είναι ξεκούραστοι και αποθαρρυντικό στο τέλος μιας κουραστικής μέρας στο μονοπάτι.
Το βράδυ χωρίς οθόνες
Μετά το δείπνο είναι το σημείο όπου ένα ταξίδι σε πάρκο είναι είτε αξέχαστο είτε απλώς μεγάλο. Το πλεονέκτημα που έχετε είναι ότι κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τίποτα, κάτι που αφαιρεί τη διαδρομή διαφυγής που τερματίζει τις περισσότερες οικογενειακές συζητήσεις στο σπίτι.
Ορίστε ένα θέμα για το ταξίδι στο οποίο βρίσκεστε πραγματικά. Στο MileSmile αυτό είναι ένα προεπιλεγμένο θέμα που ονομάζεται Το Ταξίδι μας Τώρα, και αξίζει να το χρησιμοποιήσετε αντί για κάτι γενικό, επειδή οι απαντήσεις γίνονται αυτό που θυμάστε από την εβδομάδα. Κάντε τις ερωτήσεις εκτός οθόνης με το τηλέφωνο στραμμένο προς τα πάνω στο τραπέζι, ή αφήστε τη φωνή να τις διαβάσει αν την έχετε κατεβάσει. Δέκα ερωτήσεις είναι αρκετές. Σταματήστε πριν κανείς σας το ζητήσει.
Μην προσπαθήσετε να κάνετε αυτό ένα μακρύ δομημένο βράδυ. Η εκδοχή που λειτουργεί είναι σύντομη, τελειώνει νωρίς και ζητείται ξανά την επόμενη νύχτα.
Τι δεν θα λειτουργήσει ακόμα
Δύο ειλικρινείς περιορισμοί. Το κουμπί του μικροφώνου, αυτό που πατάτε για να πείτε ποιο παιχνίδι θέλετε ή να ονομάσετε ένα νέο θέμα, χρειάζεται σύνδεση, οπότε μέσα στο πάρκο επιλέγετε από την οθόνη. Και οι αποθηκευμένες ερωτήσεις τελειώνουν. Αν παίξετε σε όλο τον δρόμο πρόσβασης και ένα ολόκληρο βράδυ με είκοσι αποθηκευμένες ερωτήσεις, η εφαρμογή θα σας πει ότι αυτό ήταν όλο που κράτησε και θα σας ζητήσει να επανασυνδεθείτε. Η ρύθμιση του αριθμού σε υψηλότερο πριν φύγετε είναι η πλήρης λύση.
Η λίστα ελέγχου της πύλης
| Πριν την πύλη | Γιατί |
|---|---|
| Εφαρμογή πάρκου συν χάρτης μονοπατιών εκτός σύνδεσης | Μονοπάτια, λεωφορεία και τουαλέτες που λείπουν από έναν γενικό χάρτη |
| Περιφερειακός χάρτης εκτός σύνδεσης | Για την επιστροφή, και δείπνο στην πόλη |
| Μουσική και ένα ηχητικό βιβλίο | Μεγάλες διαδρομές όπου κανείς δεν θέλει να μιλήσει |
| Μία ταινία ανά παιδί | Η διαδρομή για το σπίτι μετά το σκοτάδι |
| Θέμα συζήτησης ρυθμισμένο σε ήχο | Η Λειτουργία Αυτοκινήτου συνεχίζει να διαβάζει χωρίς σήμα |
| Αριθμός ερωτήσεων αυξημένος προς το 100 | Δεν μπορείτε να τον ανανεώσετε μέσα στο πάρκο |
| Όλα φορτισμένα, συν ένα power bank | Η αναζήτηση σήματος εξαντλεί γρήγορα την μπαταρία |
Ένα τελευταίο πράγμα για το σήμα
Γυρίστε τα τηλέφωνα σε λειτουργία πτήσης μόλις περάσετε την πύλη. Ένα τηλέφωνο χωρίς κάλυψη περνάει τη μέρα του ψάχνοντας για κεραία, και το ψάξιμο εξαντλεί την μπαταρία, και το ψάξιμο δεν σας προσφέρει τίποτα, γιατί δεν υπάρχει τίποτα να βρείτε.
Επίσης, λύνει την απορία για όλους. Κανείς δεν ελέγχει τίποτα γιατί κανείς δεν μπορεί, και η εβδομάδα μετατρέπεται σε αυτήν όπου τα παιδιά σας μίλησαν για τέσσερις μέρες. Αυτό δεν είναι ένα μειονέκτημα της νεκρής ζώνης. Είναι ο κύριος λόγος που οι άνθρωποι οδηγούν τόσο μακριά εξαρχής.